Καύση αερίου σε πυρσούς εδώ: Ρωσία.

Ακτινοβολούν αυτή τη στιγμή

Κανένας κύκλος συλλογής δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί σε αυτόν τον διακομιστή. Αυτό δεν σημαίνει ότι τίποτα δεν ακτινοβολεί — σημαίνει ότι τίποτα δεν έχει ακόμη κοιταχτεί.

Ερωτήσεις που θέτουν οι αναγνώστες

Τι είναι η καύση αερίου σε πυρσό;

Είναι η ελεγχόμενη καύση του φυσικού αερίου που ανεβαίνει μαζί με το πετρέλαιο, όταν δεν υπάρχει αγωγός ή μονάδα να το απομακρύνει. Η φλόγα καίει συνεχώς στην κορυφή ενός πυρσού: γι’ αυτό οι δορυφόροι τη βλέπουν σχεδόν σε κάθε διέλευση.

Γιατί το αέριο καίγεται σε πυρσό αντί να αξιοποιείται;

Συνήθως από έλλειψη υποδομών: το αέριο αναδύεται εκεί όπου παράγεται πετρέλαιο, μακριά από κάθε δίκτυο ικανό να το συλλέξει, να το επεξεργαστεί και να το μεταφέρει. Ο πυρσός χρησιμεύει επίσης ως διάταξη ασφαλείας, για την εκτόνωση πίεσης σε διυλιστήρια και μονάδες επεξεργασίας.

Πού καίγεται το περισσότερο αέριο σε πυρσούς;

Η Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει τη Ρωσία, το Ιράν, το Ιράκ, τη Βενεζουέλα, το Μεξικό, τη Λιβύη, την Αλγερία, τη Νιγηρία και τις Ηνωμένες Πολιτείες ανάμεσα στις χώρες με τη μεγαλύτερη καύση σε πυρσούς. Ο παραπάνω χάρτης δείχνει τις μεμονωμένες εγκαταστάσεις που ανιχνεύθηκαν να ακτινοβολούν.

Τι είναι, και τι δεν είναι, αυτή η μέτρηση

• Η ακτινοβολούμενη ισχύς είναι η υπέρυθρη ακτινοβολία που έλαβε ένας αισθητήρας τη στιγμή που πέρασε από πάνω. Δεν μετρά εκπομπές, ούτε ρύπανση, ούτε καμία συνεισφορά στην κλιματική αλλαγή — ένα ηλιακό πάρκο μπορεί να βρεθεί πρώτο στη λίστα μόνο από την αντανάκλαση του ήλιου.
• Μια πηγή που λείπει από αυτή τη σελίδα δεν είναι πηγή σε ηρεμία: ένας πολικός δορυφόρος περνά δύο φορές την ημέρα, τα σύννεφα κρύβουν το έδαφος, και μια εγκατάσταση που θέρμανε ανάμεσα σε δύο διελεύσεις δεν ειδώθηκε ποτέ.
• Ο κατάλογος των εγκαταστάσεων είναι ένα στιγμιότυπο, που ξαναχτίζεται με το χέρι. Ένα εργοστάσιο που άνοιξε μετά την τελευταία κατασκευή λείπει από αυτόν, και ένα εργοστάσιο που έκλεισε βρίσκεται ακόμη μέσα.

Από πού προέρχονται τα δεδομένα

Οι ανιχνεύσεις προέρχονται από το NASA FIRMS (LANCE / EOSDIS). Οι εγκαταστάσεις δεν είναι δεδομένα της NASA ούτε δικά μας: προέρχονται από το Smithsonian Institution για τα ηφαίστεια, από την Παγκόσμια Τράπεζα με τη NOAA και τη Colorado School of Mines για τους πυρσούς, από το World Resources Institute για τους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, από τη Spatial Finance Initiative για το τσιμέντο, τον χάλυβα και τα πετροχημικά, από το Global Energy Monitor για τον χάλυβα, και από το U.S. Geological Survey για τους χώρους εξόρυξης.